Categorie: Deelnemer  /  Aangemaakt: 13-03-17 20:02:05  /  Gewijzigd: 30-10-18 18:41:18

Maandagavond 13-03-2017, 

Er zit weer 'muziek' (vooruitgang) in de knieblessure! En ... dat moet ook wel, want zondag 9 april nadert met rasse schreden. Tot op heden word ik nog steeds wekelijks behandeld door Pieter, m'n fysio van Gezondheidscentrum De Volgerlanden d.m.v. 'dry needling' (naaldjes in de spieren), tapen en rek- en strekoefeningen (dagelijks). Wekelijks spreken we ook het loopprogramma door voor de week die eraan komt. 

Afgelopen week liep ik om de dag een km of 6 á 7, zonder pijn!!! Eindelijk!!! (2 minuten hardlopen; 30 seconden wandelen). M'n lichaam voelt veel beter aan; de rechter onderrug-, bil- en beenspieren (die geprikt zijn) zijn nu zo goed als ontspannen.

Daarnaast liep ik al een tijdje rond met de gedachte om m'n huisarts Claudia (m'n lieve, doortastende ex-buurvrouw; die ook ooit doortastend op heeft getreden, zodat m'n hersentumor aan het licht kwam en ik er redelijk op tijd bij was) om een verdovingsspuit in de knie te vragen tegen de datum van de marathon aan. Vanmiddag gebeurde het volgende (alsof het zo moest zijn): m'n huisarts belt me op hoe het fysiek en mentaal met me gaat en vraagt daarna naar mijn knieblessure. Het schiet me te binnen, dat ik haar 'de vraag' wil stellen om een verdovingsspuit. Ze antwoordt me, dat ze dat zelf niet doet en vraagt me even aan de telefoon te blijven (ze gaat navraag doen. Wanneer ze weer aan de telefoon komt, zegt ze: kan je vanmiddag om half vier bij de orthopeed zijn in Zwijndrecht? Hmm, ik moet wel om half vijf bij Pieter zijn, maar dat ligt op de route en dichtbij. Het moet kunnen. Dus ... afspraak bevestigd. Het is beter weer dan vorige week en het fietsen is dan ook een stuk lekkerder ;-) ! Ik ben er al om drie uur, meld me bij de balie en word direct doorgestuurd om foto's te laten maken van de knie. Kwart voor vier zit ik tegenover de orthopeed. Ik vertel hem over mijn doel, maar dat weet ie al van m'n huisarts. Hij snapt, dat dit voor mij iets heel belangrijks is om te gaan doen en daarom krijg ik een voorkeursbehandeling (denk ik). Hij stelt iig dezelfde diagnose, als Pieter (fysio). Op de foto's valt verder niks 'fouts' te ontdekken. Ook geen artrose (itt m'n vader, weten we dat ook alvast). ,,Nou meneer In 't Veld, nu ga ik u twee spuiten in uw knie geven!"  Shhhhittt, denk ik. Tja ..., je denkt en zegt en schrijft dat telkens wel heel stoer, maar vanmiddag moest ik toch even slikken (ondanks ervaringen  met allerlei nare medische ingrepen). Achteraf viel het hartstikke mee, de naalden van Pieter zijn veel vervelender ;-) !!!! De twee spuiten bevatten steroiden; verdovend en ontstekingsremmend. Het moest nu ook al, om het effect te kunnen bepalen. Volgende week hebben we een belafspraak en zullen we zien. Zal lastig zijn om het effect te bepalen; wat komt door de fysiotherapie, wat door de steroiden? Ach, ik voel dat de fysiotherapie goed werkt en ... alles voor het GOEDE DOEL!!!

17190858 1093853350720690 6347845150287077490 n

By the way, ik kwam op tijd aan bij Pieter, die (net als ik) overdonderd was bij zoveel voortvarendheid (13.15 uur belletje huisarts, 16.00 uur twee steroidenspuiten in de knie gehad)! ,,Dat gebeurt nooit", zei hij. ,,Dat is hoe het voor topsporters is geregeld!!!" Ik ben niet zo groot, maar heel even 'groeide' ik! Totdat er weer één van Pieter z'n naaldjes in m'n bilspier verdween ...

Wordt vervolgd ...

Speciale dank voor Claudia en afdeling Orthopedie Ziekenhuis Zwijndrecht en nu maar 'duimen' voor een goed resultaat!



Zonder onderzoek geen kans, zonder u geen onderzoek!

Ga naar STOPhet.nl voor meer informatie en meer inzamelingsacties